Update (22-03-2022)

Transport
De aanvoer van goederen was geweldig en bleef in de dagen er na nog even doorgaan. De verwachting was, dat dit met een derde transport al weg zou zijn. Maar we konden er geen trailer vol mee krijgen. Er ligt nu 25 kuub opgeslagen in de Boeg.

Voeding is nodig!
De tweede trailer kwam in Oekraïne aan. En daar werd het al snel duidelijk. Ze zijn wel blij met alles. Maar de voedselschaarste wordt alleen maar groter. De schappen zijn leeg! Daarom werd dringend gevraagd om houdbaar voedsel. En daar zijn we nu mee bezig. We hebben supermarktketens gevraagd om hierin te helpen. En dat ging goed. Deze week ontvangen we meerdere pallets voeding om op transport te zetten. Daarnaast werden we geholpen door de jeugd van kerken in Grootegast. Ze hadden een aantal weken actie gevoerd in het dorp. De opbrengst mochten we besteden voor noodhulp en transport.

Robika naar Nederland!
Tijdens de inzamelactie kregen we een verrassend bericht. Uit het UMCG. Er was een tweede donorhoornvlies gevonden. Dat goed zou passen bij Robika. Voor de weefselstructuur is dan belangrijk. En die was erg goed. Belangrijk , omdat dit het risico van afstoting aanzienlijk verminderd. Maandag 21 maart zijn de onderzoeken geweest en ‘s middags werd besloten de operatie door te laten gaan. Woensdag 23 maart is het zover. Een lang en aanhoudend gebed(4 jaar) is verhoord. En de verwachting van de artsen is positief. We wachten de komende tijd het resultaat af. We weten dat dit in Gods hand is. En Hem vertrouwen we. Met Robika is zijn familie meegekomen. Onder de huidige omstandigheden best bijzonder. Hoe lang vader Robi en moeder Ildi zullen blijven, weten we op dit moment nog niet.

Wel stonden we onlangs voor een grote verrassing: Robika, 18 jaar, is het afgelopen jaar getrouwd! Met Kamila Mika, 19 jaar. Dat lijkt bij ons nogal jong, maar in de traditie van de Roma zeker niet. Alleen heeft corona ons in de weg gestaan om dit goed mee te maken. Wat we nu wél met eigen ogen kunnen zien is Robika’s kleine zusjeHannah. Ze is nu twee jaar. Al met al een emotioneel gebeuren. Ze zijn nu in Nederland. Maar op een keer moeten ze terug. Wanneer? En hoe… en wat komen ze dan tegen? Naast dit mooie bericht over de operatie, houdt hen dit dagelijks bezig. Ze weten zich in Gods hand. Maar dat neemt niet alles weg.

Munkacs
Het wordt er niet beter op in Munkacs. Naast het bericht over voedsel hebben ze ook daar medisch materiaal nodig. Wat er aangevoerd wordt komt niet direct bij hen terecht. Daarom gaan we ook hierin proberen iets te doen. Elke dag zijn ze druk bezig om de mensen van het nodige te voorzien. En ze merken het ook dat de oorlog dichterbij komt, na de aanslagen van de laatste dagen.