Weblog
Om de mogelijkheden van een groter project op het zigeunerkamp in Munkacs te onderzoeken leidt Berend van Duijvenvoorde een onderzoek hiernaar. Via deze weblog kun je alle ontwikkelingen op dat gebied volgen.
U kunt via deze link eventueel reacties plaatsen of u aanmelden om deze weblog te volgen via twitter of een ander media.
van de projectleider: "de vergeten genocide" en voortgang toilettenproject
19-05-2012 00:18
Beste volgers,
In de afgelopen week kwam ik in contact met een journalist die in de komende week naar de Oekraine gaat om daar zijn werk te doen. Hij wil artikelen schrijven over de achtergronden van de bewoners van het land en op die manier laten weten wie de Oekrainers zijn. Aanstaande dinsdag vertrekt hij voor drie weken naar Oekraïne om portretten en reportages te maken over de rauwe realiteit van de bevolking aldaar, met het oog op het naderende EK voetbal. In Nederland komt er steeds meer aandacht voor -met name- de politiek in Oekraïne, maar er wordt weinig bericht over de dagelijkse omstandigheden van burgers. Graag wil hij daarom berichten over sociaal-maatschappelijke onderwerpen die daar spelen.
Hij heet Boris Braak en zal de komende weken op de dinsdag en donderdag bij Felix Meurders, in het programma DeGids.fm te horen zijn (Radio 1). Hij gaf mij een link door naar een website die nog in opbouw is. Deze website is echt de moeite waard om eens rustig door te kijken en te lezen. Grondig onderzoek is er gedaan naar de achtergronden van de zigeuners. Rondom dodenherdenking op 4 mei, was er al aandacht voor de "vergeten genocide van deze bevolkingsgroep". Op die website www.romasinti.eu/ (de link moet je zelf even kopieren en opzoeken) is er een gezicht aangegeven door verhalen en foto's van een aantal mensen. Heel indrukwekkend.
Boris Braak heeft inmiddels contact met Arlien van der Laan en Corine van der Kooi. Hij wil graag het kamp bezoeken om iets te zien en horen van het toilettenproject en ook over het werk wat Arlien in het kinderziekenhuis verricht.
Dit is een mooie aansluiting om nog iets te vertellen over de voortgang van het toilettenproject.
Op dit moment zijn er 2 jongens, van het kamp zelf, die aan de toiletten werken. Ruslan is wel enthousiast geworden over deze jongens, die door Sanyi leren om het werk goed te doen.
Op de foto's is te zien dat toiletten wel vervoerd worden op een kar, maar zonder paard er voor. Alles met menskracht dus.
Mensen moeten zelf een gat graven waar dan een toilet boven wordt geplaatst. Dat gebeurt soms te enthousiast. Het gat is dan zo groot gemaakt, dat het toilet er in zou verdwijnen. Ik kreeg te horen dat de mensen erg blij zijn met hun toilet, ze staan er met een grote glimlach op hun gezicht bij. Een vrouw vertelde dat ze de schoenen uit deden voor ze naar het toilet gaan, want het is het schoonste plekje dat ze hebben. Geweldig gewoon. Dan besef je pas hoe rijk wij eigenlijk allemaal wel zijn. Ik ben dus erg blij dat dit werk nu gestaag vordert.
Ruslan vertrekt maandag met Amaro Del naar Nederland voor en tour. 6 juni zullen ze in Groningen optreden. Als je kunt ga er heen zou ik zeggen. Is een aanrader. Een deel van de opbrengst is bestemd voor het volgende project, een medische post op het kamp.
Ik weet niet of ik in de komende weken nog stof heb om te schrijven, dus het kan zijn dat ik pas na mijn bezoek aan het kamp, eind juli, weer verder ga met deze weblog. Maar als er nieuws is zal ik het laten weten.
groeten van de projectleider,
Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl
van de projectleider: Hoe doe je projecten in ontwikkelingsgebieden.
12-05-2012 03:09
Enige tijd geleden sprak iemand mij over dit onderwerp aan. Hij had er een boekje over liggen en dat boekje heb ik dan ook met belangstelling gelezen.
Je zou in eerste instantie zeggen dat de Oekraine geen ontwikkelingsgebied is, maar als je op het Roma zigeunerkamp in Mukachevo komt dan zie je dat er hele grote achterstanden zijn en de verschillen erg groot.
Ik zal in deze blog een aantal punten uit het boekje noemen en kijken hoe dit vanuit de Stichting Munkacs is opgepakt.
Wat maakt een ontwikkelingsproject tot een goed project;
- de mensen moeten zelf met voorstellen en ideeën komen.
- de mensen doen zelf mee met de uitvoering van het project
- kijk vooral naar effecten op lange termijn
- zorg voor eigenaarschap
- zorg voor goede locale contacten
- zorg er voor dat taken belegd zijn bij mensen die dat ook aankunnen
- blijf investeren in persoonlijk contact
- regelmatig live contact is onmisbaar
- leer van fouten
- bouw niet op één contactpersoon
- zorg voor lange termijn visie
- wat zijn de neveneffecten van het project
- investeer in kennis en vaardigheden en motivatie
Zo zijn er nog wel meer punten te noemen uit dat boekje.
Als ik kijk hoe wij op het kamp bezig zijn, dan zijn er veel punten die we wel op de juiste manier hebben opgepakt.
Wat we doen op het kamp zijn niet de ideeën die bij ons vandaan komen, maar juist van het kamp zelf.
Bij de bouw van het badhuis (ons eerste project) werd er vooral toegekeken. Dit leverde ook best wel ergenissen op bij de mensen die mee kwamen om te helpen.
Bij de bouw / renovatie van huisjes op het kamp moesten de bewoners zelf mee helpen en het ook afbouwen en onderhouden.
Nu bij het toilettenproject moeten de mensen van het kamp het zelf doen. Dit is ook niet zo maar vanzelf gegaan, maar het gaat wel steeds beter. Zeker in de afgelopen weken hebben meerdere jongens van het kamp meegeholpen om de toiletten te maken en te plaatsen.
Dit zijn allemaal projecten met de doelstelling dat de leefomstandigheden op het kamp verbeterd worden. Ook de bewustwording bij de bewoners dat hychiëne goed is voor iedereen, helpt hierin mee. Er is nu veel vraag naar een toilet b.v.
Vanuit de stichting hebben we goede contacten met de kampleiding en meerdere malen per jaar wordt er een bezoek gebracht om live contact te hebben.
Het bestuur van de stichting is zich ook zeker bewust dat je mensen niet van de ene op de andere dag kan veranderen en dat geldt ook voor de situatie waarin ze leven. Daarom is er ook vanaf het begin gekozen om niet ieder jaar naar een ander kamp te gaan, maar juist op één kamp een band opbouwen en helpen om daar de situatie enigzins te verbeteren. Duidelijk is dat dit alleen al hele lange termijnwerk is.
In ieder geval terugblikkend op het boekje, denk ik dat de aanpak van de stichting heel goed aansluit met wat in dit boekje staat. Ik vind het zelf dan ook fijn om op deze manier als projectleider voor de stichting Munkacs taken uit te voeren.
Volgende week zal ik wer iets schrijven over de voortgang van het toilettenproject.
Hartelijke groet,
Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl
van de projectleider: toiletten, mazelen en supporters
05-05-2012 00:04
Beste lezers,
Voor mij was het de afgelopen week een spannende week. Nadat we vorig jaar na de zomer het toilettenproject waren gestart, kwam het eigenlijk niet goed van de grond. In maart ben ik naar de Oekraine geweest om te proberen het project weer aan de gang te krijgen. Enkele weken geleden kwam het bericht dat Sanyi, samen met enkele mannen begin mei zouden beginnen. Van diverse kanten kreeg ik van de week positieve geluiden en foto's binnen. Gisteravond heb ik ook nog via skype contact gehad met Corine en Ruslan. 12 toiletten zijn er van de week gemaakt.
Ze staan nu onder een afdakje.
De onderkant moet nog geimpregneerd worden, zodat ze ook goed tegen vocht kunnen.
Mooi is ook dat de mannen zonder toezicht van Sanyi goed hebben doorgewerkt. Volgende week gaan ze dan ook gewoon door. Ruslan heeft inmiddels nieuw materiaal gekocht en dat werd een uur later al op het kamp afgeleverd met een vrachtauto. Vrachtkosten € 4,--. Het werken in een klein team gaat het beste, anders lopen de mannen elkaar in de weg. De ruimte waar ze moeten werken is namelijk niet zo groot.
Iedereen weet zachtjes aan wel dat er in de komende zomer voetbal is in de Oekraine. Er is internationaal veel politiek gedoe over of je nu wel of niet moet gaan. Maar op bijgevoegde foto kan je zien dat Nederland in ieder geval al supporters in de Oekraine heeft. Super gewoon.
Genoeg informatie om weer even bij stil te staan. Daarom zal ik het toegezegde stukje over hoe om te gaan met projecten in ontwikkelingsgebieden pas volgende week plaatsen.
Hartelijke groet,
Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl
van de projectleider: een medische post op het kamp
28-04-2012 02:24
Beste lezers,
Vorige week had ik al aangekondigd iets te zullen schrijven over een mogelijke medische post.
Zo'n 2 jaar geleden heb ik een inventariserend onderzoek uitgevoerd op het kamp, naar wat de bewoners van Munkacs zelf graag wilden hebben.
Ten eerste kwamen daar de toiletten naar voren. Vervolgens een medische post en daarna mogelijk een schooltje voor voorschools onderwijs.
Het eerste project loopt en voor het tweede gaan we nu met de voorbereidingen beginnen.
Waarom zou je nu eigenlijk een medische post op het kamp willen hebben? Het kamp ligt dicht tegen de stad aan en eigenlijk is het ziekenhuis helemaal niet zo ver weg. Medische zorg in de Oekraine is gratis, dus waarom?
Veel van de Roma zigeuners staan allereerst al niet geregistreerd. Ten tweede worden ze zwaar gediscrimineerd. Als zij zich met een ziek kind bij het ziekenhuis melden, wordt er vaak minachtend naar gekeken en blijft zorg achterwege. Bovendien moet je in de Oekraine wel zelf de medisch noodzakelijke middelen kopen en daar hebben ze meestal geen geld voor. Gevolg is dat velen de weg naar het ziekenhuis maar niet maken.
We hebben het zelf ook een keer meegemaakt dat op het moment dat wij het kamp opreden er net een vader aan kwam rennen met een levenloos, naakt, lichaampje van een jong kind in zijn armen. Helemaal radeloos. We hebben hem in de auto gestopt en snel naar het ziekenhuis gereden. De reacties bij het ziekenhuis waren, "van waar maak je je druk om", het is toch maar een zigeunerkind. Maar omdat wij erbij waren ging men toch het kind helpen en later bleek dat de hulp, God zij gedankt, niet voor niets was geweest.
Omdat dus de drempel naar het ziekenhuis veel te hoog is en de mensen op het kamp geen middelen hebben om de noodzakelijke medische middelen te kunnen kopen is het echt noodzakelijk dat er een medische post komt.
We gaan kijken of een gedeelte van het badhuis geschikt gemaakt kan worden om als behandelkamer ingericht te worden. Ik zal in beeld moeten brengen wat dit aan kosten met zich mee gaat brengen.
Vanit het Rode Kruis Groningen en het UMCG hebben we materialen gekregen waar we ruim zo 'n post mee in kunnen richten.
Deze materialen zijn inmiddels onderweg naar de Oekraine. Vooraf moesten er wel allerlei documenten in orde worden gemaakt via enkele ministeries in Kiev.
Over dit aankomende project zal ik dus nog wel vaker wat vertellen.
Wat ik nog wel leuk vind om te vertellen is dat er zelfs vanuit Canada op de blog wordt gereageerd. In Amerika en Canada leeft ook een grote bevolkingsgroep die net als zigeuners worden gediscrimineerd, dat zijn namelijk de Indianen. Een volk dat eens heel groot was en nu in kleine kampen overal verspreid wonen op gelijke wijze als veel zigeuners.
Mochten er onder de lezers zijn die wel een financiele bijdrage willen leveren voor de medische post , dan is dat natuurlijk van harte welkom. Uw bijdrage kan gestort worden op de rekening van de stichting Munkacs, o.v.v. Medische Post. het banknummer is 1327.20.949
Alvast namens de Roma zigeuners van Munkacs bedankt.
Volgende week zal ik iets vertellen over de voortgang van het toilettenproject en hoe je projecten moet oppakken in intwikkelingsgebieden.
Hartelijke groet,
Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl
Van de projectleider: de toiletvoorzieningen op het kamp
21-04-2012 00:09
Al zo'n 8 jaar kom ik nu op het Roma zigeunerkamp Munkacs in de Oekraine. Als je dan over het kamp loopt en die schamele hutjes ziet, dan vind je dat schokkend. Zoveel mensen, die wonen in zulke kleine hutjes. 
Maar als je daar wat langer komt dan kom je tot de ontdekking dat die mensen ook de meest elementaire zaken ontberen. Een badkamer, die voor ons heel gewoon is, hebben ze echt niet. Ze hebben niet eens een wastafel. En als je dan verder kijkt kom je tot de ontdekking dat ze ook helemaal geen toilet hebben. Je ziet dat de mensen het gewoon naast of achter hun hutje op de grond doen of, als die er is, op een emmer. Die emmer zie je dan vervolgens overlopen. Kinderen lopen er vaak op blote voetjes of op slippers rond. Je kan je bedenken wat zulke barre hychiënische toestanden aan ziektes op kan leveren.
Daarom zijn we op het kamp vorig jaar met een toilettenproject begonnen. Met als doelstelling om zo 'n 100 toiletten te plaatsen. Inmiddels staan er een aantal en we hebben geconstateerd dat de mensen er blij mee zijn, dat ze goed onderhouden worden en dat de vraag naar toiletten groot is.
Als wij, in Nederland, een toilet bouwen sluiten we die aan op de riolering. Op het kamp heb je geen riolering. Hier wordt een diepe put gegraven en daar boven wordt dan een toilethuisje geplaatst. Tegen dat de put vol begint te raken graaf je er vlak naast gewoon een nieuwe put en verplaats je het huisje. In principe worden er houten toilethuisje neergezet.
Enkele kampbewoners wilden graag een stenen gebouwtje. Dat mocht, maar dan moesten ze hem wel zelf bouwen. Materialen werden dan aangeleverd. Zoals op de foto te zien is zit er zo'n golfplaat als dakje op. Eén van de mensen op het kamp kwam op een gegeven moment vertellen, dat op het moment dat hij het dakje wilde plaatsen, deze weg was. Nadere controle leverde op dat hij het dakje van zijn huisje er mee had gerepareerd. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ook hier moet je er dus goed bij zijn om te zorgen dat alles wel gebruikt wordt waarvoor het bestemd is.
Duidelijk is in ieder geval dat de mensen erg blij zijn met hun toiletten. De vraag uit het kamp om toiletten is dan ook groot te noemen. We hopen dat in de komende maanden het project weer goed op gang komt. We hebben iemand gevonden met ervaring in het maken van dergelijke toiletten. Hij wil met enkele mensen dit nu gaan oppakken.
Op dit moment is de verwachting dat begin mei weer met het bouwen wordt begonnen.
Mochten er onder de lezers zijn die wel een financiele bijdrage willen leveren voor dit werk, dan is dat natuurlijk van harte welkom. Uw bijdrage kan gestort worden op de rekening van de stichting Munkacs, o.v.v. toilettenproject. het banknummer is 1327.20.949
Alvast namens de Roma zigeuners van Munkacs bedankt.
Volgende week zal ik iets vertellen over een mogelijke medische post.
Hartelijke groet,
Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl
Van de projectleider: schrijnende verschillen
14-04-2012 00:24
Beste lezer,
In deze blog wil ik u / je meenemen met het wegbrengen van een paar voedselpakketten.
In Nederland horen we dat de aanmeldingen bij de voedselbanken enorm toenemen. Ook dichtbij huis hebben steeds meer mensen een tekort aan de meest elementaire levensbehoeften. Maar dat is nog niets in verhouding met de situatie op het Roma-zigeunerkamp.
Als projectleider heb je natuurlijk oog voor meer als het project waar je mee bezig bent. Op het moment dat we naar het kamp wilden gaan stelde Ruzlan voor om eerst wat voedselpakketten te kopen en weg te brengen. Nu is het zo dat, dankzij de giften die binnenkomen, er regelmatig voedselpakketten uitgedeeld kunnen worden bij de meest schrijnende gevallen op het kamp.
Een aantal jaren geleden werd van het gekregen geld een aantal grote pakketten gemaakt en over het kamp verspreid. Dit riep echter nogal wat afgunst op. Ik heb het zelf meegemaakt dat er dan zo een stuk of 10 vrouwen op je afkwamen die aangaven het minstens net zo beroerd te hebben als degenen die een pakket kregen. Het is helaas onmogelijk om een heel kamp (6000 mensen) van eten te voorzien. Ruzlan wordt vaak getipt over mensen waar het werkelijk erg slecht gaat en dan zorgt hij dat daar kleine pakketjes onopvallend naar toe gaan.
Het meest onwerkelijke vind ik dat op zo 'n 5 kilometer van het kamp een ultra moderne supermarkt staat waar alles te koop is wat je maar wil. Arm en rijk zitten dus heel dicht bij elkaar. Alleen heel veel artikelen zijn voor de "gewone" Oekrainer al onbetaalbaar, laat staan voor zigeuners.
Op de parkeerplaats bij die supermarkt komt al jaren een vrouw naar je toe die probeert om je er toe over te halen om illegaal gekopieerde CD's of DVD's van haar te kopen. Ze kan soms behoorlijk boos reageren als je weigert.
Nadat we in de supermarkt etenswaren voor een drietal voedselpakketten hadden gekocht gingen we naar het kamp en bezorgden we die tassen bij een oudere alleenstaande vrouw, die me met tranen in de ogen even omhelsde. De geur die zo'n vrouw afgeeft neem je op zo'n moment even voor lief en ik voel me dan erg ongemakkelijk. Wij hebben het zo goed en kunnen alles kopen wat we willen. Deze vrouw had waarschijnlijk al enkele dagen geen eten meer gehad en was erg blij met dat tasje waar voor hooguit € 5 aan boodschappen in zat. Zij kan er weer een heel aantal dagen van leven. Je zou op dat moment wel veel meer willen geven. Ook kwamen we bij een piepjong stelletje die vol trots hun baby van 3 dagen oud lieten zien. Ze hadden alleen geen eten. Zij waren ook erg blij. Ook werd er een pakketje bezorgd bij een jongerewerker van het kamp. Het is maar een druppel op een gloeiende plaat. Dit soort momenten is niet geschikt om op de foto vast te leggen. Het zijn wel beelden die je nooit meer los laten. Op het moment dat ik dit schrijf zie ik die mensen en hun ellendige situatie zo weer voor me. Voor deze mensen is er weinig hoop. Gelukkig zijn deze mensen al heel blij met het kleine beetje wat je dan geeft.
Na het bezorgen van deze voedselpakketten gingen we het kamp op om te kijken hoe het staat met de al gebouwde toiletten. Daar volgende week meer over.
Hartelijke groet,
Berend.
PS. Reacties op de mijn blogs zijn van zeker welkom.
mag ook via de mail naar berend@munkacs.nl
Van de projectleider; nieuwe energie in het toilettenproject
06-04-2012 23:12
Op het moment dat wij (Eize en ondergetekende) in gezelschap van Corine bij het huis van Ruzlan aankwamen, stonden Ruzlan en Sanyi ons buiten al op te wachten. Kort daarop kwam ook Karlos er bij.
Na een hartelijke begroeten gingen we naar binnen en hadden we een uitgebreid gesprek met elkaar.
Sanyi had ik een paar jaar geleden al eens ontmoet op een klein kampje, waar hij samen met de bewoners toilethuisjes bouwden. Ieder gezin van dat kamp (Janosi) kreeg zo een eigen toilet. Sanyi heeft dus ervaring in het maken van toilethuisjes. Ook bleek uit ons gesprek dat hij veel heeft samengewerkt met jongeren om dingen op te knappen. Hij ziet het helemaal zitten om op Munkacs aan de slag te gaan om te zorgen dat in korte tijd alle toiletten klaar komen.
Tijdens de discussie bleek dat het zijn voorkeur had om in één keer achter elkaar door te werken. Niet iedere keer een paar toiletten en dan weer verder. Juist het doorgaan heeft als effect dat de helpers steeds beter weten wat ze moeten doen en ook sneller resultaat op hun werk zien.
Sanyi wil in ieder geval drie van zijn eigen helpers meenemen.
Mooi was om te zien en te horen hoe hij denkt over betaald vrijwilligers werk. Hij vind dat de mensen op het kamp het onbetaald zouden moeten doen. Ze krijgen er toiletten voor terug. Daar was even een levendige discussie over tussen hem en Ruzlan.
Hij ziet ook meer in dagloon dan betaling per toilet. Omdat Sanyi uit Beregowo komt moet er ook een brandstof vergoeding komen en tussen de middag moet voor eten gezorgd worden voor hem en zijn mensen. Kortom er zal van alles geregeld moeten worden. Ruzlan heeft het toezicht over het geheel.
Binnenkort hoop ik te kunnen vertellen dat de toiletbouwers op stoom liggen.
Volgende week verder, dan iets over ons bezoek aan het kamp zelf.
Iedereen gezegende paasdagen toegewenst.
Berend
Van de projectleider; uitstapje naar Vinogrado
30-03-2012 23:30
Op zaterdag vertrokken we al vroeg om samen met Corine naar Vinogrado te gaan. Daar moesten wat spullen van haar worden opgehaald. Dit was wel een leuke trip, weer eens een stukje Oekraine gezien waar we nog niet eerder waren geweest. 
Onderweg zouden we langs een paar dorpjes komen die behoorlijk welvarend waren. De mensen daar leven behoorlijk geisoleerd. Het zijn allemaal christenen.
Ze zorgen heel goed voor elkaar en er is dan ook niemand werkeloos. In de dorpen is drank en drugsgebruik uitgebannen. Onderweg zagen we nog veel sneeuwresten en ook op het water lag nog ijs.
Het was dan ook heel bijzonder dat we opeens allemaal mensen op het land aan het werk zagen. Veel tuinbouw in en om lage kassen.
Je zag dat het allemaal handwerk was wat er werd uitgevoerd.
In Vinogrado kwamen we bij een Nederlands echtpaar, die daar een eigen huis hebben en al jaren goed werk verrichten in de Oekraine.
We hadden afgesproken dat we vroeg zouden komen, maar op roepen en ook telefonisch werd er niet gereageerd. Eize is tenslotte over het hek geklommen (gelukkig kwam er niet gelijk een grote hond aanrennen) en constateerde dat de voordeur wel open was. Hij had toen snel contact. Er bleken ook een stel studenten te zijn. Zij liepen een paar weken stage en trokken daarvoor door een aantal Oostbloklanden. Eén van de dames woonde in de Moesstraat in Groningen. Zo klein is de wereld gewoon.
Na even gezellig bijgepraat te hebben en de spullen te hebben ingeladen vertrokken we weer snel voor onze afspraak met Ruslan.
Bij het huis van Ruslan in Munkachevo werden we buiten al opgewacht door Ruslan en tot onze verrassing was ook de beoogde ondersteuner voor het toilettenproject al aanwezig, Sanyi.
Na een hartelijke begroeting gingen we naar binnen om onder het genot van een kop koffie met elkaar in gesprek te gaan. Volgende week hier meer over.
Berend
Van de projectleider: opnieuw naar de Oekraine
24-03-2012 13:00
In de komende weken zal ik iedere keer een stukje schrijven over onze ervaringen tijdens de maartreis naar Munkacs.
16 maart 2012 was het dan weer eens zover. Samen met Eize Belle op stap richting de Oekraine met meerdere doelen op zak.
Ten eerste het belangrijkste, de banden weer aanhalen en ter bemoediging van onze vrienden op het Roma zigeunerkamp. Ten tweede om te bespreken en te zien hoe het met de voortgang is van het toilettenproject en ten derde om te bespreken hoe het zomerkamp georganiseerd kan worden. Dit laatste onderwerp komt verder niet terug in deze weblog. Daar zal door het bestuur van de stichting Munkacs op de website zelf ruime aandacht aan worden gegeven.
We vertrokken rond 07.45 uur met de trein richting Eindhoven. De treinreis verliep voorspoedig en we kwamen zonder vertraging in Eindhoven aan. Daar moesten we met de bus naar het vliegveld. Eindhoven is, zoals bekend, een stad van de electronica. In de bus moest je zelf een kaartje kopen bij een automaat. Die accepteerde wel geld, maar gaf geen kaartje. Bij de chauffeur kon je geen kaartje kopen en uiteindelijk zijn we dus deels als zwartrijders naar het vliegveld gereden.
We gingen vliegen met Wizzair. Bij deze maatschappij moet je thuis al inchecken (aan de balie kost het gewoon € 10 extra) maar daarom konden we met onze handbagage snel doorlopen.
Met de auto konden we vlot door het altijd rustige Hongarije naar de grens rijden. Daar liepen we wel weer enig oponthoud op. Ik telde dat er zo 'n 20 auto's per uur over de grens gingen. Vooral de Hongaarse kant leverde de vertraging op. Alles werd gecontroleerd. We moesten ook een briefje invullen. Maar ja snap het maar eens als er alleen Hongaars op staat. We vroegen nog om een Engels briefje maar die hadden ze niet. Uiteindelijk deed ik het dan ook verkeerd en moest ik een paar zaken wijzigingen, waar ik dan weer een paraaf bij moest zetten. We hadden het er met elkaar over hoe dit zou gaan als straks het voetballen in de Oekraine zal zijn. Al die Duitsers en anderen, die met de auto er naar toe willen. Ze mogen dan wel een dag uittrekken om de grens te passeren.
Na de grens namen we contact op met Nadya, we wilden vertellen hoe laat we ongeveer op Lavki zouden arriveren. Ze vertelde ons dat we niet op Lavki zouden slapen, maar in de stad boven de kerk van haar man, Fedja. Dat werd dus weer eens een nieuwe ervaring. Boven de kerk waren een heel aantal ruimtes als slaapverblijf ingericht. Prima om te slapen. Leuk was dat op de 2e avond een koor druk aan het oefenen was, dat was heel goed te horen in onze verblijven.
We gingen op tijd onder de wol omdat er voor de volgende dag heel wat op het programma stond. Het ontbijt zouden we om 7 uur Nederlandse tijd nuttigen bij Nadya en Fedja thuis. Zij wonen op loopafstand van de kerk. Dit was onze eerste dag.
Volgende week zal ik jullie meer vertellen.
groeten,
Berend van Duijvenvoorde
Van de projectleider; Voortgang in het toilettenproject
03-12-2011 10:35
Beste allemaal,
het is al weer even geleden dat ik een blog heb geschreven over de voortgang van het project. Om maar met de deur in huis te vallen, er was gewoon niet veel nieuws te melden. De PC van Ruslan was kapot en er was weinig tot geen contact. Gelukkig had ik wel contact met Corine en die is in de afgelopen weken weer eens even op bezoek geweest op het kamp.
Het mooiste dat zij kon vertellen was dat nu de koffieshop boven het badhuis in gebruik is genomen. Er komen regelmatig vooral jongeren op bezoek om daar met elkaar te zijn. Dat is heel mooi.
Corine vertelde verder dat Ruslan nu zelf 3 toiletten in elkaar had gezet. Het lukt gewoon niet om goede hulp op het kamp te vinden. Je kunt dit erg teleurstellend vinden. Ik heb dit dan ook voorgelegd aan het bestuur van de Stichting Munkacs (de stuurgroep) Afgesproken is om te bekijken of in deze tijd er nog voortgang gemaakt gaat worden en dat op het moment dat de winter invalt er gestopt wordt met het verder bouwen aan toiletten.
Eind februari 2012 zal ik dan weer een bezoek aan het kamp brengen om samen met Corine en Ruslan te bespreken welke alternatieve mogelijkheden er zijn om toch het project tot een goed einde te brengen.
Verrassend is dat een aantal kampbewoners wel graag een stenen toilethuisje willen hebben. Qua kosten niet duurder als een houten, dus dat is geen probleem. Het mooie is dat hier de mensen heet wel zelf bouwen en dat is nu juist één van de doelstellingen van dit project.
Vandaag, 3 december, had ik voor het eerst weer, via skype goed contact met Ruslan. Hij mailde een aantal foto's die ik onderaan deze blog zal plaatsen.
Hij vertelde dat het inmiddels winter was en dat hij momenteel gestopt was met het maken van toiletten, maar dat zodra het weer het toeliet hij wel verder wilde gaan. Het ging hem goed en hij was blij met het contact dat we weer hadden.
Tot zover dus deze blog en zodra er weer wat te melden is zal ik dat zeker doen.
Met vriendelijke groet,
Berend
De eerste toiletten staan er.
17-09-2011 10:56
Na een fantastische zomerperiode, met een unieke fietservaring, begint het “gewone” leven weer zijn draai te krijgen.
Het doel om op de fiets naar de Oekraïne te gaan is, samen met Anne en Wieb, gehaald en ik kan ook zeggen dat ik buitengewoon dankbaar ben voor alle donatie die zijn gedaan voor het toilettenproject in Munkacs.
Ik kan wel vertellen het gaat daar allemaal iets anders dan wij gewend zijn. Mijn afspraak was dat bij onze aankomst in juli de eerste 20 toiletten klaar zouden zijn. De toiletten zouden gemaakt worden door mensen van het kamp. Dat was al een geweldige stap voorwaarts. Niet toekijken, maar zelf doen.
2 jonge kerels waren door Ruslan geleerd hoe te zagen en hoe elementen in elkaar te zetten. Op het moment dat wij met de fiets aankwamen werd ik door die 2 mannen direct gevraagd om mee te komen naar het jongerenonderkomen onder het missiehuis. Ik zag dat dit onderkomen was veranderend in een toilettenfabriek. Vol trots lieten ze me ze wat ze allemaal hadden gedaan. Heel veel elementen stonden klaar om in elkaar gezet te worden. Ze wilden mij dit eerst laten zien voordat ze met het plaatsen zouden gaan beginnen. Goed dat was dus even slikken (er stond er dus nog niet eentje). Maar mooi was wel hoe die jongens er mee bezig waren.
Vanwege het natte weer kon er bovendien niet begonnen worden met het plaatsen van de toiletten, want de gegraven kuilen liepen meteen vol met water. Verwacht werd dat binnen enkele weken begonnen kon worden en dat dan de eerste 20 er zo zouden staan. Later kreeg ik van Ruslan bericht dat het allemaal toch niet zo voorspoedig liep. De jongens waren niet nauwkeurig geweest en sommige delen waren dan ook scheef en bij een eerste transport viel het toilethuisje uit elkaar. De schroeven zaten er helemaal verkeerd in.
Ook vertelde Ruslan dat de jongens zeer onregelmatig aanwezig waren en niet betrouwbaar. Hij had hen dan ook weggestuurd en zou nu een paar meer volwassen mannen vragen om de klus ter hand te nemen. Maar omdat hij zelf een aantal keren weg moest voor optredens met Amoro Del zou het wel wat langer duren. Geduld is dus een schone zaak. De cultuur op zo’n kamp is echt anders als bij ons. Wij zouden snel een aantal van die huisjes in elkaar zetten, maar zo werkt dat daar niet. Bovendien is de afspraak dat ze het zelf moeten doen.
Ook het jeugdhonk moest leeg, daarom zijn ze nu eerst bezig om een overkapping te plaatsen tegen het missiehuis aan, zodat er droog gewerkt kan worden. Bovendien is er dan weer een wens van Ruslan vervuld, dat de kinderen in de zomer buiten kunnen zitten en eten als ze voedsel halen bij de soepkeuken. De overkapping is een gift van een aantal Amerikanen.
Inmiddels zijn de 1e zes toilethuisjes geplaatst.
Ik zal jullie op de hoogte houden van de voortgang.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: Toiletten en fietsen en de Westerkrant.
03-07-2011 09:50
Volgens de planning zou in de afgelopen weken materialen en gereedschap aangeschaft zijn om de eerste 20 toiletten te kunnen bouwen. Ik had afgesproken om eerst één toilet helemaal te bouwen en hierna uit te rekenen of het ook lukt om dit te doen binnen de vooraf gemaakte begroting.
Ik ben erg blij dat mijn vertrouwen groeit in het nakomen van afspraken. Het team op het Roma zigeunerkamp is er mee aan de slag gegaan en ik kreeg een positieve calculatie toegestuurd met een serie foto’s.
De eerste is dus zoals een toilethuisje eruit ziet en de tweede hoe hij wordt gebruikt. Onze contactpersoon en ondersteuner van het bouwteam Ruzlan test of het goed zit. De foto spreekt voor zich.
Nu gaan ze aan de slag om er in totaal 20 te maken, die dan opgeleverd moeten worden op het moment dat Anne en ondergetekende op de fiets in Mukachevo arriveren. (kenners zien dat er nu voor het badhuis een mooie bestrating ligt)
Vorige week hadden we samen met Wieb een interview met de journalist van de Westerkrant en een fotosessie, dat was erg leuk en ik spreek mijn complimenten uit naar de redactie omdat zij zoveel ruimte in de krant hebben gegeven om ons te kunnen presenteren. Alleen met het opschrift hebben ze iets. Al 2 keer hebben ze de fout gemaakt om daar Roemenie i.p.v. Oekraïne neer te zetten. Maar goed de lezers van deze blog weten wel beter.
Wat ons betreft mogen we wel vertrekken, nog ruim een week en dan zijn we rond 10.00 uur aanwezig voor de zaak van Woonstyle Tjamme Vis. Er is dan onder het genot van een kop koffie en cake van Jacqueline alle tijd om even afscheid te nemen. Ook kunnen er dan gerust nog kilometers gekocht worden. Wij vertrekken om precies 10.30 uur. We zullen worden weggeschoten worden door ons gemeenteraadslid Inge Jongman en begeleid worden door de politie en mogelijk enkele fietsers die een stukje mee gaan fietsen.
Dit alles betekent dat deze blog pas in augustus zal worden voortgezet, maar onderweg zijn wij voortdurend te volgen op de website, Hyves en twitter.
Hartelijke groet,Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de Projectleider: Prins Willem Alexander vindt toiletten ook belangrijk
19-06-2011 11:02
Na een welverdiende vakantie in het zonnige zuiden van Europa (nou ja zonnig), beginnen er 3 drukke weken met allerlei activiteiten.
Allereerst kan ik melden dat Corine inmiddels weer terug is op haar post in Beregovo. Het gaat goed met haar, maar ze moet nog wel iedere middag een poosje rust nemen.
Verder heb ik van het bestuur vlak voor mijn vakantie opdracht gekregen om met het toilettenproject te gaan beginnen. Daar ben ik heel blij mee. Het is namelijk ook een van mijn grootste wensen dat er normale menselijke voorzieningen voor een iedereen beschikbaar komt. Prins Willem Alexander denkt daar net zo over. (zie ND van 19 juni)
Ruslan heeft nu toestemming gekregen om voor 20 toiletten materialen aan te schaffen en ook het nodige gereedschap. In deze week moet het eerste toilet gebouwd zijn en zal hij mij een nauwkeurige berekening geven van de kosten, zodat ik kan nagaan of de gemaakte begroting ook reëel is. Hierna mogen de resterende 19 toiletten gemaakt en geplaatst worden. Het doel is dat deze opgeleverd worden op het moment dat Anne en ondergetekende op de fiets aankomen in Mukachevo.
In de vakantie heb ik met de racefiets regelmatig getraind in de bergen. Gisteren samen met Anne weer een trainingsdag gehouden. Zie hiervoor hyves en twitter. We hebben gefietst in de nieuwe outfit die door rijwielzaak Frans Hamstra is gesponsord. Ziet er erg goed uit.Komende week is er weer een stuurgroep vergadering en gaan we de puntjes op de i zetten met de voorbereidingen van DE TOCHT.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: Corine / twitter en werken aan het project
18-05-2011 11:40
Corine is goed aangekomen in Nederland. Ze heeft een goede reis gehad die haar bijzonder is meegevallen. Ze zal nog een aantal weken moeten rusten en in Nederland voor controle naar het ziekenhuis moeten. Ik hoop natuurlijk dat ze weer snel de oude is, zodat ze haar spilfunctie in de Oekraine voor veel Nederlandse hulpverleners weer kan oppakken.
Sinds enkele weken maak ik gebruik van een twitter met de naam “vannoodtothoop”. Als je Anne en mij wilt volgen op onze fietstocht naar de Oekraïne kan dat ook via twitter en uiteraard via de website van Munkacs, waar dagelijks via GPS onze route nauwkeurig in kaart te zien is.
Verder ben ik momenteel druk bezig om het eerste deelprojectplan helemaal klaar te krijgen in de hoop dat de stuurgroep er volgende week ja op zal zeggen.
Hiervoor heb ik meerdere malen via skype met Ruslan contact gehad en dat leverde een nauwkeurige kostenberekening op wat het bouwen en plaatsen van een toilet gaat kosten. Dit project gaat dan ook over het plaatsen van 100 toiletten binnen een jaar. Zal een flinke klus worden die door de mensen op het Roma zigeunerkamp zelf zal worden uitgevoerd.
Dit is voorlopig even de laatste weblog. Ik ga namelijk een maandje wat anders doen samen met Maria. Hierna zal ik me zeker weer gaan melden.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: meireis (2) Kledingtransporten en prikkeldraad
10-05-2011 10:19
Al jaren komen er grote hoeveelheden kleding aan bij huize Van der Laan. Deze worden vervolgens door zeer deskundige personen uitgezocht en gekeurd of het wel geschikt is voor verzending naar de Oekraine.
Nou had ik al wel een paar keer gehoord dat de mensen op het kamp altijd heel blij zijn met de kleding, maar deze reis zagen we het met eigen ogen.
Ruslan en Carlos droegen kleding, waarbij ze ons meteen vroegen wat de betekenis was van bepaalde namen. Zij droegen shirts met het logo van een bepaalde verzekeringsmaatschappij.
Ik ben ook altijd gewoon om, als ik toch op het kamp ben, even een rondje te maken en hier en daar even contact hebben. Op een gegeven moment stonden we even te kijken bij een paar mannen die met een soort damspel bezig waren. Ik keek op de rug van één van hen en keek toen nog een keer en maakte vervolgens een foto. Zo zie je dat kleding van hier daar echt gedragen wordt en heel welkom is. Dakdekkersbedrijf S. Veenhuizen.
Verder lopend kwamen we langs zo’n hekje waar kinderen graag op spelen. De bewoner was hier niet opgesteld en heeft er een eind aangemaakt door er prikkeldraad omheen te wikkelen. Zie foto.
Ik wilde dit nog met de Baron bespreken maar dat is niet gelukt. Ik heb wel de foto per mail naar Ruslan verstuurd en hem gevraagd om in mijn naam hem te vragen om het prikkeldraad te laten verwijderen. Dit is gewoon erg gevaarlijk met al die kinderen.
Volgende week zal ik een stukje schrijven over de projecten
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: de meireis samen met Arlien
08-05-2011 11:29
Toch maar even alvast een kort verslag.
Op 4 mei in alle vroegte vertrokken we vanuit Hoogkerk naar Eindhoven om vandaar met Wizzair naar Boedapest te vliegen. We kwamen rond 10.30 uur aan en Ildike van Cargorent stond al op ons te wachten. We konden dus snel op weg richting Beregovo. Arlien zal in de komende zomer de reisleider zijn dus voor haar was deze reis ook een soort generale repetitie. Nou daar is ze met glans voor geslaagd. Ze rijdt perfect en alle handelingen met douane en ook een politiecontrole kwam ze feilloos doorheen.
De eerste avond kwamen we in een groot gezelschap van Nederlanders terecht in de Ark in Beregovo. Dat was erg gezellig zeker het zingen onder begeleiding van onze vrienden, Ruslan, Carlos en Tibi. Je moest de gezichten van de mensen eens zien toen de mannen in het Nederlands begonnen te zingen. Ze hadden zelfs al een heel repertoire in het Nederlands. Klonk heel goed.
Na een stevige nachtrust op Lavki, zagen we ’s ochtends dat in de week voor onze komst een deel van de grote loods was afgebrand. Kinderen hadden met vuur gespeeld. Levert voor Nadya weer een forse kostenpost op. Blijkt trouwens dat je de brandweer eerst moet betalen voor ze komen.
Het was die dag 5 mei en Arlien had mij de avond er voor voorzichtig op de hoogte gebracht dat ze dan jarig was. Ik deed natuurlijk of mijn neus bloede. Ze wist niet dat ik de mensen op het kamp al had ingelicht en die maakten er een leuke dag van. Zie foto.
Verdere belevenissen zullen in de komende week volgen. Nu ga ik samen met Maria een heerlijke rustige avond houden en enigszins herstellen van alle belevenissen.
Let dus maar op de komende weblogs.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: Burgemeester Rehwinkel en een zieke Corine
26-04-2011 11:41
Als je denkt dat je niets verstandigs te melden hebt, is het beter om even te zwijgen. Echter in de afgelopen week hebben zich allerlei feiten voorgedaan die mij het gevoel gaven om toch maar even achter de PC te gaan zitten. Doe ik toch al bijna niet -J.
Allereerst een triest bericht. Onze fantastische ondersteuning in de Oekraïne, Corine vd Kooi is behoorlijk ziek geweest en heeft een buikoperatie moeten ondergaan in Hongarije. De verwachting is dat ze in de loop van deze week uit het ziekenhuis zal worden ontslagen. Daarna zal ze tenminste 6 weken rust moeten nemen. De kans is groot dat ze dat in Nederland gaat doen. Dit betekent dat we haar hulp en bijstand een poosje zullen moeten ontberen. We wensen haar ook via de weblog van harte beterschap en Gods zegen toe. Echter de techniek staat voor niets want ik zat zaterdagavond (alweer) achter de PC en ineens ging de skype telefoon en tot mijn stomme verbazing had ik ineens rechtstreeks contact met Corine in het ziekenhuis. Die vanaf haar bed via haar eigen notebook mij zo kon bereiken. Dat was natuurlijk geweldig. Ook al mag ze niets doen heeft ze toch nog van alles geregeld zodat de reis van Arlien en ondergetekende volgende week niet al te veel problemen zal opleveren.
Verder nog een vermeldenswaardig punt. Burgemeester Rehwinkel is gevraagd of hij zitting wilde nemen in het comité van aanbeveling voor de “Van Nood tot Hoop Tour”. Daar heeft hij ja tegen gezegd en tevens is er een afspraak gemaakt dat Anne, Wieb en mijn persoon (ik staat zo raar) op 4 juli bij hem langs mogen komen. Hij had namelijk op 9 juli geen tijd om bij ons vertrek aanwezig te zijn. Heel mooi dus.
Ten slotte zijn we natuurlijk druk met de voorbereidingen voor 30 april. Komt allen op de Oranjemarkt in Hoogkerk zou ik zeggen.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: Even rust en fotovraag
13-04-2011 12:18
Beste lezers van deze weblog. In de 1e week van mei ga ik weer enkele dagen naar de Oekraïne. Ik zal na mijn terugkeer weer het schrijven een wekelijkse weblog op mij nemen. Als jullie nog vragen of opmerkingen hebben waar ik misschien wat mee kan in de komende reis laat het me dan gerust weten.
Wel wil ik jullie niet een mooie foto onthouden, waarop Anne en mijn persoon te zien zijn terwijl we hard aan het trainen zijn.
Ik heb bij deze een lezersvraag, waar denk je dat deze foto genomen is. Ben benieuwd hoeveel reacties er komen.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: het vervolg
05-04-2011 12:02
Op 4 mei zal ik samen met Arlien van der Laan opnieuw naar de Oekraïne gaan. Arlien zal zich bezig houden met de voorbereidingen van het zomerkamp. Ik ga me met name richten op het afronden van het voorbereidende deel van mogelijk een nieuw project. Uiteindelijk zal de stuurgroep daar een besluit over moeten nemen. In februari heb ik dus aan een drietal groepjes gevraagd om een deelplan uit te werken. Duidelijk is inmiddels dat het hen niet lukt om zoiets op papier te krijgen.
Ik was blij dat Corine in Nederland was en dat we samen even rustig een plan konden bedenken hoe hier nu mee om te gaan. Corine had al eens eerder een bepaald format gebruikt. Dit format zullen we ook nu gaan gebruiken.
In de weken voordat ik naar Munkacs ga zal Corine samen met ieder groepje het format gaan invullen. Ben erg benieuwd wat dit gaat opleveren. Mijn doelstelling is in ieder geval om met een eindrapportage te komen in de week nadat ik weer thuis ben. Zachtjes aan gaan we dus naar het moment dat we hopelijk weer echt kunnen beginnen op het kamp.
Samen met Anne heb ik in de afgelopen week een rondje gefietst van bijna 80 km. Er stond behoorlijk wat wind, dus onze beenspieren hadden wel wat te verduren. Het was een rondje naar Leek, Zevenhuizen, Roden, Peize, Paterswolde, Haren, Waterhuizen, Ruischebrug, Zuidwolde, Adorp en weer terug naar Hoogkerk.
Deze keer wil ik het hierbij laten.
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: de 3 EEE's
29-03-2011 11:06
Als je met projectplannen bezig bent moet er ook wat gedaan worden aan naamsbekendheid en sponsorwerving. Wat een talenten hebben we ter beschikking om zo iets te organiseren. Maanden zijn ze er mee bezig geweest, de 3 EEE’s. Eize Belle, Eize Wijnalda en Ellen Hulst. Het was helemaal perfect tot in de puntjes.
Heel mooi zoals de zaak van Tjamme Vis, Woonstyle Tjamme Vis, ter beschikking was gesteld om hier op 2 momenten de stichting te presenteren. En dat gebeurde niet zo maar. Vier prachtige dames in kleurige Oekraïense klederdracht, Anouk en Marjan van Marum, Lisanne Boersma en Manouk Steenbergen, verzorgden de gasten uitstekend met hapjes en drankjes. Enorm veel foto en filmmateriaal was er aanwezig en ook werden diverse zaken getoond, dan wel gepoogd om te verkopen, waarbij de opbrengst ten goede kwam aan de Stichting.Ja de meesten van de lezers weten het al, maar Anne Heemstra en ondergetekende gaan komende zomer op de fiets naar de Oekraïne. De planning is nu om op zaterdag 9 juli te vertrekken. We zullen niet te vroeg vertrekken zodat uitzwaaien mogelijk is.
Maar voor het zover is zullen we eerst veel moeten trainen. Dankzij Rijwielzaak Frans Hamstra, beschikken we nu beiden over hiervoor geschikte fietsen. Tevens krijgen we een reservefiets + allerlei materialen mee, maar ook de fietskleding komt van Frans Hamstra. Geweldig gewoon. Als je zo ’n lange fietstocht wilt maken is het wel fijn dat er een bezemwagen komt. Tjamme Vis, stelt hiervoor één van zijn bedrijfsbestelbusjes ter beschikking en Wiebe Ridderbos zal als chauffeur en onze begeleider meegaan. Het is duidelijk dat we er nu niet meer onderuit kunnen. We zien in ieder geval in al deze ondersteuning Gods zegen. Ook was het fantastisch, dat we al ruim 500 km a € 10 konden verkopen. Om van een geslaagde sponsoractie te kunnen spreken hopen we op deze manier ongeveer € 20.000 op tafel te krijgen (ongeveer € 10 per gefietste kilometer). Dat geld is namelijk zeker nodig om de plannen die er nu liggen te kunnen verwezenlijken. Namelijk het plaatsen van veel toiletten op het kamp, het inrichten van een medische post en de bouw van een klein schooltje op het kamp. Dit schooltje zal er vooral op gericht zijn om jonge kinderen voor te bereiden op een goede integratie op de Hongaarse school in Mukachevo. We rekenen dus op u allemaal.
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: Gesprek met tweede Kamerlid Esmé Wiegman
21-03-2011 11:22
Vanmiddag met NS naar Zwolle gereisd om in een prima restaurant een persoonlijk onderhoud (zoals dat genoemd wordt) te hebben met het ChristenUnie tweede Kamerlid, mw. Esmé Wiegman.
Onder het genot van een kopje koffie wisselden we wat wetenswaardigheden uit en hierna heb ik haar op mijn notebookje een presentatie gegeven over de stichting Munkacs en het zigeunerkamp.
Hierna zijn we over de zigeunerproblematiek met elkaar in gesprek geraakt. Ik merkte dat mw. Wiegman erg goed op de hoogte was van de leefomstandigheden van de Roma’s. Ook weet ze dat er vanuit heel veel kerken ondersteunende activiteiten zijn in de voormalige Oostbloklanden en de Oekraïne. Ze vind dat erg mooi en sprak hier zeer waarderend over en gaf aan hier vooral mee door te gaan.
Mijn doelstelling voor dit gesprek was via haar de politiek op de hoogte te brengen van onze activiteiten en kijken of zij ons adviezen en tips kon geven over ondersteuning op wat voor manier dan ook.
Zij gaf allereerst aan te proberen om het vanuit je eigen gemeente te blijven doen. Financiële ondersteuning vanuit Brussel en dergelijke moet je niet als individuele stichting gaan proberen te krijgen. Zou wel kunnen als we onze krachten gaan bundelen. Mw. Wiegman heeft binnenkort een gesprek over dit soort trajecten met DORCAS. Ook blijkt dat het ons bekende HIP inmiddels internationaal is geworden. Ik heb contactgegevens gekregen.
Omdat Esmé Wiegman zich ook inzet voor vrouwen die in de prostitutie zijn beland verwees ze ook naar het Scharlakenkoord. Daar is ook wel info weg te halen op welke wijze je aandacht kan geven aan meisjes / vrouwen op het kamp die ook het risico lopen in deze sector terecht te komen. Veel informatie en ook bescherming zou vanuit de kerk op het kamp gedaan kunnen worden, met ondersteuning van ons.
Na het uitwisselen van visitekaartjes namen we afscheid en gaf mw. Wiegman aan dat we haar te allen tijde mogen benaderen om bij activiteiten van de stichting betrokken te worden.
Hierbij laat ik het maar voor deze keer. Denk wel allemaal aan de mogelijkheid om ons te zien en te spreken op zaterdagmiddag in de zaak van Tjamme Vis aan de Zuiderweg te Hoogkerk. Vanaf 15.00 uur.
Misschien tot dan,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: Onderwijs enige redmiddel tegen kinderarbeid
19-03-2011 10:45
Het bovenstaande was de kop van een artikel in het ND van 23 februari jl. Ik ben het geheel eens met de schrijver van dit artikel, maar belangrijker vind ik dat groeperingen, zoals b.v. de zigeuners van Munkacs, zelf zien dat het een must is. Dat goed onderwijs kansen biedt om uit het sociaal isolement te komen.
Tijdens de gesprekken in de afgelopen maanden werd het puntje onderwijs van verschillende kanten belicht. Het blijkt echter dat slechts een heel klein percentage van de kinderen van het kamp uiteindelijk doorstromen naar goed basisonderwijs. Zij volgen dit onderwijs op een Hongaarse school in het centrum van Mukachevo, in klassen samen met kinderen uit de stad.
Aan de rand van de stad is een school neergezet voor de zigeuners. Daar is het onderwijs slecht, komen maar weinig kinderen en ze leren er nog minder.
Op het kamp hebben we gesproken over het volgen van onderwijs en wat dat betekent voor de toekomst. Enkele van onze directe gesprekspartners hebben momenteel goede ervaring met de hiervoor genoemde Hongaarse school.
Wat zij echter belangrijk vinden is dat kinderen goed voorbereid worden voordat zij integreren in het basisonderwijs in de stad. Zij vroegen dus concreet of het niet mogelijk was om te onderzoeken of zeg maar een jaar voordat het basisonderwijs begint kinderen op een schooltje op het kamp normen en waarden bijgebracht konden worden. Dat zij leren zich te wassen en leren spelen.
Het mooie is dat deze vraag uit betrokken ouders zelf komt. Ik heb dan ook een groepje mensen gevraagd om in de maanden dat ik er niet zou zijn hierover goed na te denken en een plan voorbereiden, waarover we dan begin mei samen verder kunnen doorspreken.
Volgende week heb ik met tweede kamer lid mw. Esmé Wiegman een gesprek en dan zal ik haar dit soort zaken zeker onder de aandacht brengen.
Haar reactie zal ik zeker laten weten.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: de vuilnis op het kamp
08-03-2011 11:00
Ik kan mij nog goed herinneren toen wij de 1e keer ( 7 jaar geleden) met 40 man op het kamp aankwamen. Het was erg heet en het stonk er behoorlijk, zeker als iemand met een auto het weer leuk vond om een wolk stof / zand over ons heen te laten komen. De lucht bleef om je heen hangen al ging je iedere dag onder de douche. We waren ingeënt tegen de meest vreselijke ziektes, in de hoop zo beschermt te zijn tegen alles wat er aan ziektekiemen rond ging op zo ’n kamp.
Er lag erg veel vuilnis overal en omdat we veel handen hadden, werd er geopperd om vuilnis te gaan ruimen. Dat leek mij in ieder geval geen goed idee. Allereerst was het al moeilijk om maar ergens gewoon te beginnen, vervolgens wist je niet waar je er mee heen moest. Maar ik vond het risico’s op ziektes het grootst.
Vorig jaar constateerden we dat het kamp nog vuiler werd. Ook in februari jl. zag ik weer vuilnisbulten op deze vuilnishoop waar zoveel mensen op leven.Mij als projectleider was ook gevraagd om te kijken of we geen schoonmaakproject konden starten.
Maar in ons gesprek met de baron vertelde hij uit zichzelf dat in het voorjaar er een grote schoonmaakactie gaat beginnen om het kamp helemaal vuilnisvrij te maken. Grote 5 kuubs containers zullen worden geplaatst. Nadat het kamp schoon gemaakt is krijgen de mensen allemaal een container. Echter die wordt alleen tegen betaling geleegd. Ik ben dus benieuwd hoe het er van de zomer uit zal zien en ook hoe het met de vuilniscontainers zal gaan.
Dit dus weer even uit de ervaringen die we bij ieder bezoek op doen.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Kinderbijslag en woekerrente
01-03-2011 11:43
Uit de gesprekken die we in december hebben gevoerd kwam onder meer naar voren dat de regering van de Oekraïne een stimulerend beleid voert ten aanzien van het krijgen van kinderen. De kinderbijslag is fors te noemen. Ik heb vorige week in een Oekraïense krant dan ook onderstaand artikeltje aangetroffen.
Kinderbijslag fors omhoog
Het kabinet heeft besloten de kinderbijslag te verhogen. Voor een eerste kind krijgen de ouders 1.645,40 euro. Daarvan wordt 673,12 euro ineens uitbetaald en vervolgens een jaar iedere maand 81,02 euro. Bij de geboorte van een tweede kind gaat de uitkering naar 3.365,59 euro. De eenmalige uitkering bedraagt 673,12 euro en het gezin krijgt vervolgens gedurende twee jaar iedere maand 112,19 euro uitgekeerd.
Bij de geboorte van een derde of volgende kind in het gezin keert de Oekraïense overheid 6731,17 euro uit, bestaande uit 673,12 euro ineens en vervolgens drie jaar lang maandelijks 168,28 euro.
De verhoging van de kinderbijslag is met terugwerkende kracht per 1 januari 2011 ingegaan. Tot dan betaalde de overheid 1.121,86 euro totaal en 439,95 euro ineens voor het eerste kind, 2.291,38 euro voor het tweede en 4.582,99 euro voor het derde en volgende kind.
Bij de geboorte van een derde of volgende kind in het gezin keert de Oekraïense overheid 6731,17 euro uit, bestaande uit 673,12 euro ineens en vervolgens drie jaar lang maandelijks 168,28 euro.
De verhoging van de kinderbijslag is met terugwerkende kracht per 1 januari 2011 ingegaan. Tot dan betaalde de overheid 1.121,86 euro totaal en 439,95 euro ineens voor het eerste kind, 2.291,38 euro voor het tweede en 4.582,99 euro voor het derde en volgende kind.
Dat is natuurlijk helemaal geweldig. Een uitkomst voor de arme zigeuner gezinnen. Om voor deze kinderbijslag in aanmerking te kunnen komen moet je als zwangere vrouw je wel laten registreren. En dat is nu juist onder zigeuners een groot probleem.
Bij ons bezoek in februari bleek dat in Uzhorod, een stad ongeveer 40 km van Mukachevo vandaan, een project werd uitgevoerd om zigeunervrouwen geregistreerd te krijgen. Dat project verloopt heel goed. Het plan is nu om in het voorjaar dit project ook in Munkacs op te gaan pakken. Tot zo ver heel mooi, echter er is wat aan de hand. Vrouwen die in verwachting zijn melden zich nu bij geldverstrekkers om wat geld te lenen. Dit willen ze dan afbetalen als ze kinderbijslag krijgen. Zij krijgen dat geld vervolgens in handen tegen een woekerrente van soms wel 30 – 50 % rente. En als er niet op tijd wordt betaald gaat de volgende fase van rente in over de dan openstaande schuld. Je kan wel begrijpen dat op die wijze de kans groot is dat de kinderbijslag al op is voordat het uitgekeerd kan worden. Is natuurlijk weer een erg vervelende situatie. Gelukkig treed de overheid wel op. Tijdens deze reis was er net op het journaal dat ze zo ’n woekeraar hadden gearresteerd. Er is dus nog genoeg te doen om ook deze vrouwen hierin te begeleiden, om niet in handen te vallen van gewetenloze lieden.
Hartelijke groet,
Berend
PS geef gerust reactie. Kan ook via mijn mailadres
Van de projectleider: douanecontrole moet aanzienlijk sneller
25-02-2011 07:08
Douanecontrole goederenvervoer moet aanzienlijk sneller
Onderstaand berichtje kwam ik tegen op een blog van OekraineNieuws, misschien dat ook de zendingen vanuit Hoogkerk er dan wat sneller gaan komen.
Het inklaren van goederen door de Oekraïense douane moet aanzienlijk korter gaan duren. Dat heeft premier Mikola Azarov vandaag verklaard op een bijeenkomst met leden van de European Business Association."We krijgen veel klachten over de onverklaarbare vertraging die optreedt bij de douanecontrole. De wachttijd moet met driekwart teruggebracht worden als het om geïmporteerde goedreen gaat en met de helft bij exportgoederen", aldus Azarov.
